சுழலும் உறவுகள்

மங்கிய இலைப்பச்சை வாடையும்

ஆமையோடாக உயரும் விளிம்புமாய்க்

குளம் ஒன்று கனவில் வந்தது.

ஆயிரம் ஆண்டு உடம்பு துறந்து

சுற்றும் முன்னோர் கரையோரம்

வந்து அமரச் சோற்று உருண்டைகள்

பரிமாறிய இலைகள் மிதக்கும் நீர்.

அடுத்த ஆண்டு வருவதாய்ச் சொல்லி

மேலே உயர்ந்தவர் குளிக்கச் சொன்னதால்

உள்ளே இறங்க விளிம்பு சுருங்கிக்

குளம் என்னைக் கவ்வி இறுக்கும்.

போனவருடம் எறிந்த இலைகளில்

படர்ந்து நீண்ட காளான் கைகள்

கீழே இழுக்கச் சுவாசம் முட்டிச்

சுற்றும் பார்க்க ஒளியும் இருளும்

பிணைந்து விரியும் பரப்பு அழைக்கும்.

தொடரும் தலைமுறைச் சங்கிலி இழையில்

எந்தக் கண்ணியில் இணைந்தோம் என்று

குழம்பி உள்ளே அமர்ந்து இருந்த

கூட்டம் நடுவே தேடத் தொடங்கினேன்.

கால்படாது ஓரம் வைத்த

வாளியில் புகையும் கல்கரித் தூள்கள்

மாவாய் அரைத்து அப்பிய வாசலில்

நின்றவர் அமரப் படைக்கலாயினர்.

முன்னோர் விரித்த இலைகள் முன்னால்

நான், மகன், அவன் பிள்ளைகள்.